Дифлюкан в капсулах — инструкция по применению

Инструкция по применению дифлюкана в капсулах, описание действия препарата, показания к применению капсул дифлюкана, взаимодействие с другими лекарствами, применение дифлюкана (капсулы) при беременности. Инструкции: Дифлюкан в растворе;
Торговое название: Дифлюкан®
Международное название: Флуконазол
Лекарственная форма: Капсулы 50 мг, 150 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
J Противомикробные средства для системного применения
J02 Противогрибковые средства для системного применения
J02A Противогрибковые средства для системного применения
J02A C Производные триазола
Фарм. группа:
Противогрибковые препараты для системного применения. Производные триазола. Флуконазол. Код АТХ J02AC01
Условия хранения:
Хранить при температуре ниже 30°С. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
5 лет. Не использовать по истечении срока годности, указанного на упаковке.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Капсулы №7 с корпусом белого цвета и крышечкой голубого цвета, с логотипом «Pfizer» и надписью «FLU-50» (для дозировки 50 мг).

Капсулы №1 с корпусом и крышечкой голубого цвета, с логотипом «Pfizer» и надписью «FLU-150» (для дозировки 150 мг).

Содержимое капсул - порошок белого цвета.

Состав дифлюкана в капсулах

Одна капсула содержит
Бір капсуланың құрамында

Активное вещество дифлюкана

флуконазол 50 мг и 150 мг
50 мг және 150 мг флуконазол

Вспомогательные вещества в дифлюкане

крахмал кукурузный, лактоза, кремния диоксид коллоидный, магния стеарат, натрия лаурилсульфат, состав оболочки: титана диоксид (Е171), синий патентованный V (Е 131), желатин, состав чернил: шеллак, железа оксид черный (Е 172), спирт бутиловый, спирт метилированный промышленный, вода очищенная, пропиленгликоль, спирт изопропиловый
жүгері крахмалы, лактоза, кремнийдің коллоидты қостотығы, магний стеараты, натрий лаурилсульфаты, қабықтың құрамы: титанның қостотығы (Е171), патенттелген көк V (Е 131), желатин, сияның құрамы: шеллак, темірдің қара тотығы (E172), бутил спирті, өндірістік метилденген спирт, тазартылған су, пропиленгликоль, изопропил спирті

Показания к применению капсул дифлюкана

  • криптококкоз, включая криптококковый менингит и инфекции другой локализации (например, легких, кожи), в т.ч. у больных с нормальным иммунным ответом и больных СПИДом, реципиентов пересаженных органов и больных с другими формами иммунодефицита; поддерживающая терапия с целью профилактики рецидивов криптококкоза у больных СПИДом
  • генерализованный кандидоз, включая кандидемию, диссеминированный кандидоз и другие формы инвазивной кандидозной инфекции, такие как инфекции брюшины, эндокарда, глаз, дыхательных и мочевых путей, в том числе у больных со злокачественными опухолями, находящихся в отделениях интенсивной терапии и получающих цитотоксическую или иммуносупрессивную терапию, а также у больных с другими факторами, предрасполагающими к развитию кандидоза
  • кандидоз слизистых оболочек, включая слизистые полости рта, глотки, пищевода, неинвазивные бронхо-легочные инфекции, кандидурия, кожно-слизистый и хронический атрофический кандидоз полости рта (связанный с ношением зубных протезов) у больных с нормальной и подавленной иммунной функцией, профилактика рецидива орофарингеального кандидоза у больных с СПИД
  • генитальный кандидоз, острый или рецидивирующий вагинальный кандидоз, профилактика с целью уменьшения частоты рецидивов вагинального кандидоза (3 и более эпизодов в год), кандидозный баланит
  • профилактика грибковых инфекций у больных со злокачественными новообразованиями, предрасположенных к развитию таких инфекций в результате цитотоксической химиотерапии или лучевой терапии
  • дерматомикоз, включая микозы стоп, гладкой кожи туловища, конечностей, отрубевидный лишай, онихомикоз и кожные кандидозные инфекции
  • глубокие эндемические микозы у больных с нормальным иммунитетом, кокцидиоидомикоз, паракокцидиоидомикоз, споротрихоз и гистоплазмоз
  • криптококкоз, криптококкты менингитті және басқа жерге (мысалы, өкпеге, теріге) орныққан жұқпаларды қоса есептегенде, оның ішінде иммунды жауабы қалыпты науқастарда және ЖИТС-ке (СПИД) шалдыққан науқастарда, ағзалары ауыстырылған емделушілерде және иммунитет тапшылығының басқа түрлеріне шалдыққан науқастарда; ЖИТС-ке шалдыққан науқастарда криптококкоздың қайталануының алдын алу мақсатында демеуші ем ретінде
  • денеге таралған кандидозда, кандидемияны қоса есептегенде, диссеминацияланған кандидоз және инвазиялық кандидозды жұқпаның, мысалы, ішперде, эндокард, көз, тыныс алу және несеп жолдарының жұқпалары сияқты басқа да түрлері, соның ішінде қатерлі ісігі бар, қарқынды емдеу бөлімшесінде жатқан және цитоуытты немесе иммуносупрессиялық дәрілер қабылдап жүрген науқастарда, сондай-ақ кандидоздың пайда болуына бейімдейтін басқа да факторлары бар науқастарда
  • шырышты қабықтардың кандидозында, ауыз қуысы, жұтқыншақ, өңеш шырышын, инвазиялық емес бронх-өкпе жұқпаларын, кандидурияны, ауыз қуысының тері-шырышты және созылмалы атрофиялық кандидозын (тіс протезін киюге байланысты) қоса есептегенде, соның ішінде иммундық қызметі қалыпты және төмендеген науқастарда, ЖИТС-ке шалдыққан науқастарда орофарингеальді кандидоздың қайталануының алдын алуға
  • жыныс мүшелерінің кандидозында, жедел немесе қайталанатын қынаптық кандидозда, қынаптық кандидоздың қайталану жиілігін (жылына 3 және одан астам көрініс беретін) азайту мақсатында алдын алу үшін, кандидозды баланитте
  • қатерлі жаңа түзілімдері бар, цитоуыттық химиялық емдеудің немесе сәуле емінің нәтижесінде осындай жұқпаларға бейім болатын науқастарда зең жұқпасының алдын алуға
  • дерматомикоздарда, табанның, тұлабойдың тегіс терісінің, аяқ-қолдың микоздарын қоса, кебек тәріздес теміреткіде, онихомикозда және терінің кандидозды жұқпаларында
  • иммунитеті қалыпты науқастардағы терең эндемиялық микоздарда, кокцидиоидозда, паракокцидиоидомикозда, споротрихозда және гистоплазмозда

Противопоказания дифлюкана в капсулах

  • повышенная чувствительность к флуконазолу, другим компонентам препарата или азольным веществам со сходной флуконазолу структурой
  • одновременный прием терфенадина во время многократного применения Дифлюкана® в дозе 400 мг/сут и более
  • одновременный прием лекарственных препаратов, удлиняющих интервал QT и метаболизирующихся посредством фермента CYP3A4, такие как цизаприд, астемизол, эритромицин, пимозид и хинидин
  • больные с редкими наследственными проблемами непереносимости галактозы, лактозной недостаточностью или глюкозо-галактозной мальабсорбцией, т.к. капсулы дифлюкана содержат лактозу
  • беременность и период лактации
  • детский возраст до 18 лет
С осторожностью
Нарушение показателей функции печени на фоне применения флуконазола; появление сыпи на фоне применения флуконазола у больных с поверхностной грибковой инфекцией и инвазивными/системными грибковыми инфекциями; одновременное применение терфенадина и флуконазола в дозе менее 400 мг/сут; потенциально проаритмические состояния у больных с множественными факторами риска (органические заболевания сердца, нарушения электролитного баланса и способствующая развитию подобных нарушений сопутствующая терапия).
  • флуконазолға, препараттың басқа компоненттеріне немесе құрылымы флуконазолға ұқсас азольді заттарға жоғары сезімталдық
  • Дифлюканды® тәулігіне 400 мг және одан көп дозаларда көп рет қолдану кезінде терфенадинмен бір мезгілде қолдану
  • QT аралығын ұзартатын және CYP3A4 ферменті арқылы метаболизденетін, цизаприд, астемизол, эритромицин, пимозид және хинидин сияқты дәрілік препараттармен бір мезгілде қабылдау
  • сирек тұқым қуалаған галактозаның жақпаушылығы, лактоза жеткіліксіздігі немесе глюкоза-галактоза мальабсорбциясы проблемалары бар науқастар, өйткені Дифлюкан® капсуласында лактоза бар
  • жүктілік және лактация кезеңі
  • 18 жасқа дейінгі балалар
Сақтықпен
Флуконазолды қолдану аясында бауыр қызметінің көрсеткіштері бұзылғанда; беткейлік зеңді жұқпасы және инвазиялық/жүйелік зеңді жұқпалары бар науқастарға флуконазолды қолдану аясында бөртпе пайда болғанда; терфенадинді және флуконазолды тәулігіне 400 мг-ден төмен дозада бір мезгілде қолданғанда; көптеген қауіп факторлары бар науқастардағы потенциалды проаритмиялық жағдайларда (жүректің органикалық бұзылуы, электролиттік тепе-теңдіктің бұзылуы және осындай бұзылулардың пайда болуына мүмкіндік беретін емдер қатар жүргізілгенде).

Побочные действия капсул дифлюкана

Флуконазол обычно хорошо переносится

Часто (от ≥1/100 до <1/10)
  • головная боль
  • тошнота, рвота, боль в животе, диарея
  • повышение уровня щелочной фосфатазы, сывороточного уровня аминотрансфераз (АЛТ и АСТ)
  • сыпь
Нечасто (от ≥1/1,000 до ≤1/100)
  • бессонница, сонливость
  • судороги, головокружение, парестезия, изменение вкуса
  • вертиго
  • диспепсия, метеоризм, сухость во рту
  • холестаз, желтуха, повышение уровня билирубина
  • зуд, крапивница, повышенное потоотделение,
  • миалгия
  • усталость, недомогание, слабость, лихорадка
Редко (от ≥1/10,000 до ≤1/1,000)
  • агранулоцитоз, лейкопения, нейтропения, тромбоцитопения
  • анафилаксия, ангионевротический отек
  • гипертриглицеридемия, гиперхолестеринемия, гипокалиемия
  • тремор
  • тахикардия, мерцание/трепетание желудочков, увеличение интервала QT
  • диспепсия, метеоризм, сухость во рту
  • гепатотоксичность, включая редкие случаи с летальным исходом, печеночная недостаточность, гепатоцеллюлярный некроз, гепатит, гепатоцеллюлярные повреждения
  • токсический эпидермальный некролиз, синдром Стивенса-Джонсона, острый генерализованный экзантематозный пустулез, эксфолиативный дерматит, отек лица, алопеция
У больных с СПИД или раком, при лечении Дифлюканом* и сходными препаратами наблюдались изменения показателей крови, функции почек и печени, однако клиническое значение этих изменений и их связь с лечением не установлены.
Флуконазолдың жағымдылығы әдетте жақсы.

Жиі (≥1/100 – <1/10)
  • бас ауыру
  • жүректің айнуы, құсу, іштің ауыруы, диарея,
  • сілтілік фосфатаза деңгейінің, аминотрансферазаның (АЛТ және АСТ) сарысулық деңгейінің артуы
  • бөртпе
Жиі емес ( ≥1/1,000 – ≤1/100)
  • ұйқысыздық, ұйқышылдық
  • құрысулар, бас айналу, парестезия, дәмнің өзгеруі
  • вертиго
  • диспепсия, метеоризм, ауыз ішінің құрғауы
  • холестаз, сарғаю, билирубин деңгейінің жоғарылауы
  • қышыну, есекжем, терлеудің күшеюі
  • миалгия
  • шаршау, дімкәстік, әлсіздік,қызба
Сирек ( ≥1/10,000 – ≤1/1,000)
  • агранулоцитоз, лейкопения, нейтропения, тромбоцитопения
  • анафилаксия, ангионевротикалық ісіну
  • гипертриглицеридемия, гиперхолестеринемия, гипокалиемия
  • тремор
  • тахикардия, қарыншалардың жыпылықтауы/дірілдеуі, QT аралығының ұзаруы
  • диспепсия, метеоризм, ауыз ішінің құрғауы
  • гепатоуыттылық, өліммен аяқталатын сирек жағдайларды қоса еспетегенде, бауыр қызметінің жеткіліксіздігі, гепатоцеллюлярлы некроз, гепатит, гепатоцеллюлярлы зақымданулар
  • уытты эпидермальді некролиз, Стивенс-Джонсон синдромы, денеге жайылған жедел экзантематозды пустулез, эксфолиативті дерматит, беттің ісінуі, алопеция.
ЖИТС-ке немесе обырға шалдыққан науқастарда Дифлюканмен® және соған ұқсас препараттармен емдегенде қан көрсеткіштерінің, бүйрек пен бауыр қызметтерінің өзгергені байқалды, алайда осы өзгерулердің клиникалық маңызы және олардың еммен байланысы анықталған жоқ.

Особые указания к применению

В редких случаях применение Дифлюкана® сопровождалось токсическими изменениями печени, в том числе с летальным исходом, главным образом у больных с сопутствующими заболеваниями. Гепатотоксическое действие Дифлюкана® обычно было обратимым, признаки его исчезали после прекращения терапии. Больных, у которых во время лечения Дифлюканом® нарушаются показатели функции печени, необходимо наблюдать с целью выявления признаков поражения печени. При появлении клинических признаков или симптомов поражения печени, которые могут быть связаны с применением Дифлюкана®, препарат следует отменить.

Дифлюкан® в редких случаях может вызывать анафилактические реакции.

Во время лечения Дифлюканом® у больных в редких случаях развивались эксфолиативные кожные реакции, такие как синдром Стивенса-Джонсона и токсический эпидермальный некролиз. Больные с СПИД более склонны к развитию тяжелых кожных реакций при применении многих препаратов. При появлении у больного во время лечения поверхностной грибковой инфекции сыпи, которую можно связать с применением Дифлюкана®, препарат следует отменить. При появлении сыпи у больных с инвазивными/системными грибковыми инфекциями их следует тщательно наблюдать и отменить Дифлюкан® при появлении буллезных поражений или многоформной эритемы.

Дифлюкан® может вызывать увеличение интервала QT на ЭКГ. При применении Дифлюкана® увеличение интервала QT и мерцание/трепетание желудочков отмечали очень редко у больных с множественными факторами риска, такими как органические заболевания сердца, нарушения электролитного баланса и способствующая развитию подобных нарушений сопутствующая терапия. Поэтому таким пациентам с потенциально проаритмическими состояниями применять Дифлюкан® следует с осторожностью.

При применении Дифлюкана® 150 мг по поводу вагинального кандидоза пациенты должны быть предупреждены, что улучшение симптомов обычно наблюдается через 24 ч., но для их полного исчезновения иногда требуется несколько дней. При сохранении симптомов в течение нескольких дней, следует обратиться к врачу.

Флуконазол является ингибитором CYP2C9 сильного действия и ингибитором CYP3A4 среднего действия. Больные, принимающие лечение флуконазолом, которые принимают сопутствующую терапию лекарствами с узким терапевтическим окном метаболизирующихся через CYP2C9 и CYP3A4 должны быть обследованы.

Пациентам с заболеваниями печени, сердца перед применением Дифлюкана® рекомендуется проконсультироваться с врачом.

Дифлюкан® должен приниматься с осторожностью больными с почечной дисфункцией.

Педиатрическая популяция
Примеры и случаи нежелательных явлений, и лабораторные отклонения от нормы, которые наблюдались у детей сравнимы с теми явлениями, которые наблюдались у взрослых.

Беременность и период лактации
При беременности необходимо избегать использование препарата, за исключением у больных с тяжелой или потенциальной угрозой для жизни грибковой инфекции для которых флюконазол может быть использован если ожидаемая польза будет выше возможного риска плоду.

Использование во время кормления грудью
Флуконазол был найден в грудном молоке при концентрациях подобных плазменным, таким образом, использование кормящим матерям не рекомендуется.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Следует соблюдать осторожность при управлении автомобилем или пользовании техникой, поскольку могут возникнуть головокружение или судороги.
Сирек жағдайларда Дифлюканды® қолдану, негізінен, қатарласқан аурулары бар науқастарда бауырдың уытты өзгерулерімен, соның ішінде өліммен аяқталумен қатар жүрді. Дифлюканның® гепатоуытты әсері әдетте қайтымды болды, оның белгілері емдеуді тоқтатқаннан кейін жоғалды. Дифлюканмен® емдеу кезінде бауыр қызметінің көрсеткіштері бұзылатын науқастарды, бауырдың зақымдану белгілерін анықтау мақсатында, бақылауға алу қажет. Бауырдың зақымдануының Дифлюканды® қолданумен байланысты болуы мүмкін клиникалық белгілері немесе симптомдары пайда болғанда препаратты тоқтатқан жөн.

Дифлюкан® сирек жағдайларда анафилактикалық реакцияларды тудыруы мүмкін.

Дифлюканмен® емдеу кезінде науқастарда сирек жағдайларда Стивенс-Джонсон синдромы және уытты эпидермальді некролиз сияқты эксфолиативті тері реакциялары пайда болды. ЖИТС-ке шалдыққан науқастар көптеген препараттарды қолданғанда ауыр тері реакцияларының пайда болуына өте бейім. Емдеу кезінде науқаста Дифлюканды® қолданумен байланыстыруға болатын беткейлік зеңді жұқпа бөртпелері пайда болғанда, препаратты тоқтатқан жөн. Инвазиялық/жүйелік зеңді жұқпалары бар науқастарда бөртпелер пайда болғанда оларды мұқият қадағалаған және буллезді зақымданулар немесе көп пішінді эритема пайда болғанда Дифлюканды® тоқтатқан жөн.

Дифлюкан® ЭКГ-де QT аралығын арттыруы мүмкін. Дифлюканды® қолданған кезде QT аралығының артуы және қарыншалардың жыпылықтауы/дірілдеуі көптеген, мысалы, жүректің органикалық аурулары, электролиттік теңгерімнің бұзылуы және осындай бұзылулардың пайда болуына мүмкіндік беретін қатарласқан ем сияқты қауіпті факторлары бар науқастарда өте сирек білінді. Сондықтан потенциалды проаритмиялық жағдайдағы осындай емделушілерге Дифлюканды® сақтықпен қолданған жөн.

Қынаптық кандидозға байланысты 150 мг Дифлюканды® қолданғанда емделушілерге симптомдардың әдетте 24 сағаттан кейін жақсаратындығы, бірақ олардың толық жоғалуы үшін кейде бірнеше күн қажет болатындығы ескертілуі тиіс. Симпомдар бірнеше күн сақталған жағдайда дәрігерге қаралған жөн.

Флуконазол күшті әсер ететін CYP2C9 тежегіші және орташа әсер ететін CYP3A4 тежегіші болып табылады. Флуконазолмен ем қабылдап жүрген, CYP2C9 және CYP3A4 арқылы метаболизденетін, емдік шегі қысқа дәрілермен қатарластыра ем қабылдап жүрген науқастар тексерілуі тиіс.

Бауыр, жүрек аурулары бар емделушілер Дифлюканды® қолданар алдында дәрігерден кеңес алуы керек.

Дифлюкан® бүйрек қызметі бұзылған науқастарда сақтықпен қабылдануы тиіс.

Педиатриялық популяция
Балаларда байқалған жағымсыз құбылыстардың, норманың зертханалық ауытқуларының мысалдары мен жағдайлары ересектерде байқалған құбылыстармен ұқсас.

Жүктілік және лактация кезеңі
Жүктілік кезінде өмір үшін қауіп төндіретін ауыр немесе потенциалды зеңді жұқпасы бар науқастардан басқасында, препаратты пайдаланбау қажет, мұндайда флуконазол, егер күтілетін пайдасы ұрыққа ықтимал қаупінен жоғары болса, пайдаланылуы мүмкін.

Емшек емізу кезінде пайдаланылуы
Флуконазол емшек сүтінде плазмадағыға ұқсас концентрацияларда табылды, сондықтан емшек емізіп жүрген әйелдерге пайдалануға болмайды.

Дәрілік заттың көлікті немесе қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне ықпал ету ерекшеліктері
Автомобильді басқарған кезде немесе техниканы пайдаланған кезде сақ болған жөн, өйткені бас айналу немесе құрысулар пайда болуы мүмкін.

Дозировка и способ применения

Капсулы предназначены для приема внутрь. Капсулы проглатывают целиком.

Терапию можно начинать до получения результатов посева и других лабораторных исследований. Однако противоинфекционную терапию необходимо изменить соответствующим образом, когда результаты этих исследований станут известными.

Дифлюкан® можно принимать внутрь или вводить внутривенно путем инфузии со скоростью не более 10 мл/мин. Выбор способа введения зависит от клинического состояния больного. При переводе пациента с внутривенного на пероральный прием препарата изменения суточной дозы не требуется.

Суточная доза Дифлюкана® зависит от характера и тяжести грибковой инфекции.

Терапия для тех видов инфекций, требующих лечение многоразовыми дозами, должна продолжаться пока клинические показатели лабораторных тестов не покажут, что активная грибковая инфекция прошла. Неадекватный период лечения может привести к повтору активной инфекции. Больные с СПИД и криптококковым менингитом или повторяющимся орофарингеальным кандидозом обычно нуждаются в поддерживающей терапии чтобы предотвратить рецидив болезни.

Ежедневная доза флуконазола должна основываться на характере и степени тяжести грибковой инфекции.

Применение у взрослых

1. При криптококковом менингите и криптококковых инфекциях другой локализации в первый день обычно назначают 400 мг, а затем продолжают лечение в дозе 200-400 мг один раз в сутки. Длительность лечения криптококковых инфекций зависит от наличия клинического и микологического эффекта; при криптококковом менингите лечение обычно продолжают по крайней мере 6-8 недель.

Рекомендуемая дозировка Дифлюкана® для профилактики рецидива криптококкового менингита у больных СПИДом 200 мг/сут.

2. При кандидемии, диссеминированном кандидозе и других инвазивных кандидозных инфекциях доза обычно составляет 400 мг в первый день, затем по 200 мг/сут. В зависимости от выраженности клинического эффекта доза может быть увеличена до 400 мг/сут.

Длительность терапии зависит от клинического и микологического эффекта.

3. При орофарингеальном кандидозе в первый день препарат обычно назначают по 200 мг, затем продолжают по 100 мг один раз в сутки. Лечение продолжают в течение 2 недель, чтобы снизить вероятность рецидива.

При атрофическом оральном кандидозе, связанном с ношением зубных протезов, препарат обычно назначают в дозе 50 мг один раз в сутки в течение 14 дней в сочетании с местными антисептическими средствами для обработки протеза.

При других кандидозных инфекциях слизистых оболочек (за исключением генитального кандидоза, см. ниже), например, эзофагите, неинвазивных бронхо-легочных инфекциях, кандидурии, кандидозе кожи, эффективная доза обычно составляет 50-100 мг/сут при длительности лечения 14-30 дней.

Для профилактики рецидивов орофарингеального кандидоза у больных СПИДом после завершения полного курса первичной терапии Дифлюкан® может быть назначен по 150 мг один раз в неделю.

4. При вагинальном кандидозе Дифлюкан® назначают однократно внутрь в дозе 150 мг. Для профилактики вагинального кандидоза препарат можно применять в дозе 150 мг один раз в месяц. Длительность терапии определяют индивидуально; она варьирует от 4 до 12 мес.

При кандидозном баланите Дифлюкан® назначают однократно в дозе 150 мг внутрь.

5. Для профилактики грибковых инфекций у больных со злокачественными опухолями рекомендуемая доза Дифлюкана® составляет 50-400 мг один раз в сутки в зависимости от степени риска развития грибковой инфекции. Для больных с высоким риском генерализованной инфекции, например, с выраженной или длительно сохраняющейся нейтропенией, рекомендуемая доза составляет 400 мг один раз в сутки.

6. При микозах кожи, включая микозы стоп, гладкой кожи, паховой области, рекомендуемая доза составляет 150 мг один раз в неделю или 50 мг один раз в сутки. Длительность терапии обычно составляет 2-4 недели, однако при микозах стоп может потребоваться более длительная терапия (до 6 недель).

При отрубевидном лишае рекомендуемая доза составляет 300 мг один раз в неделю в течение 2 недель; некоторым больным требуется третья доза 300 мг в неделю, в то время как для некоторых больных оказывается достаточно однократного приема 300-400 мг. Альтернативной схемой лечения является применение препарата по 50 мг один раз в сутки в течение 2-4 недель.

При онихомикозе рекомендуемая доза составляет 150 мг один раз в неделю. Лечение следует продолжать до полного появления здоровой ногтевой пластинки. Для повторного роста ногтей на пальцах рук и стоп обычно требуется 3-6 мес. и 6-12 мес. соответственно. Однако, скорость роста может варьировать в широких пределах у разных людей, а также в зависимости от возраста. После успешного лечения длительно сохранявшихся хронических инфекций иногда наблюдается изменение формы ногтей.

7. При глубоких эндемических микозах может потребоваться применение препарата в дозе 200-400 мг/сут. Длительность терапии определяют индивидуально.

Применение у пожилых людей
При отсутствии признаков почечной недостаточности препарат назначают в обычной дозе.

Применение у больных с почечной недостаточностью
При однократном приеме изменения дозы не требуется. У больных с нарушением функции почек при многократном применении препарата следует первоначально ввести ударную дозу от 50 мг до 400 мг, после чего суточную дозу (в зависимости от показания) устанавливают согласно следующей таблице:

Применение у детей
Как и у взрослых, при сходных инфекциях, длительность лечения зависит от клинического и микологического эффекта. Максимальная ежедневная доза для взрослых не должна быть превышена у детей. Флуконазол принимается каждый день в одноразовой дозе. При кандидозе слизистых оболочек 6 лет и старше доза Дифлюкана® составляет 3 мг/кг/сут. В первый день с целью более быстрого достижения постоянных равновесных концентраций может быть назначена ударная доза 6 мг/кг.

Для лечения генерализованного кандидоза и криптококковой инфекции рекомендуемая доза составляет 6-12 мг/кг/сут в зависимости от тяжести заболевания.

Для профилактики грибковых инфекций у больных с иммунодефицитом, считающихся в группе риска вследствие нейтропении, получающих цитотоксичную химиотерапию или лучевую терапию, препарат назначают по 3-12 мг/кг/сут в зависимости от выраженности и длительности сохранения индуцированной нейтропении.

Применение у пожилых людей
При отсутствии признаков почечной недостаточности препарат назначают в обычной дозе.

Применение у больных с почечной недостаточностью
При однократном приеме изменения дозы не требуется. У больных, включая детей, с нарушением функции почек при многократном применении препарата следует первоначально ввести ударную дозу от 50 мг до 400 мг, после чего суточную дозу (в зависимости от показания) устанавливают согласно следующей таблице:

Больные на регулярном диализе должны получать 100% рекомендуемой дозы после каждого диализа; в дни, когда нет диализа, больные должны получать сокращенную дозу в соответствии с их клиренсом креатинина.
Капсулалар ішке қабылдауға арналған. Капсуланы бүтіндей жұтады.

Емдеуді екпе және басқа зертханалық зерттеулер нәтижелерін алғанға дейін бастай беруге болады. Алайда осы зерттеулер нәтижелері белгілі болған кезде жұқпаға қарсы емді талапқа сай өзгерту қажет.

Дифлюканды® ішке қабылдауға және көктамыр ішіне минутына 10 мл-ден аспайтын жылдамдықпен инфузия арқылы енгізуге болады. Енгізу тәсілін таңдау науқастың клиникалық жағдайына байланысты. Емделушіні препаратты көктамыр ішіне қолданудан пероральді түрде қабылдауға көшіру тәуліктік дозаны өзгертуді қажет етпейді.

Дифлюканның® тәуліктік дозасы зеңді жұқпаның сипатына және ауырлық дәрежесіне байланысты.

Көп реттік дозалармен емдеуді қажет ететін жұқпа түрлері үшін ем, зертханалық тесттердің клиникалық көрсеткіштері зеңді жұқпаның қайтқанын көрсеткенше, жалғастырылуы тиіс. Емдеу кезеңінің талапқа сай болмауы белсенді жұқпаның қайталануына әкеп соғуы мүмкін. ЖИТС-ке шалдыққан және криптококктік менингиті немесе қайталанған орофарингеальді кандидозы бар науқастар, аурудың қайталануына жол бермеу үшін, әдетте демеуші емді керек етеді.

Флуконазолдың күн сайынғы дозасы зеңді жұқпаның сипатына және ауырлық дәрежесіне негізделуі тиіс.

Ересектерге қолданылуы

1. Криптококктік менингитте және басқа жерге орныққан криптококктік жұқпаларда алғашқы күні әдеттегідей 400 мг тағайындайды, ал әрі қарай емдеуді тәулігіне бір рет 200-400 мг дозада жалғастырады. Криптококктік жұқпаны емдеу ұзақтығы клиникалық және микологиялық әсерлерге байланысты; криптококктік менингитте емдеу ұзақтығын әдетте кем дегенде 6-8 апта жалғастырады.

ЖИТС-ке шалдыққан науқастарда криптококктік менингиттің қайталануының алдын алу үшін Дифлюканның® ұсынылатын дозасы – тәулігіне 200 мг.

2. Кандидемияда, диссеминирленген кандидозда және басқа да инвазивтік кандидозды жұқпаларда доза алғашқы күні әдеттегідей 400 мг-ды, ал содан кейін тәулігіне 200 мг-ды құрайды. Клиникалық әсерінің айқындылығына байланысты, доза тәулігіне 400 мг-ға дейін арттырылуы мүмкін.

Емдеу ұзақтығы клиникалық әсеріне байланысты.
3. Орофарингеальді кандидозда препаратты алғашқы күні 200 мг-нан тағайындайды, содан кейін тәулігіне 100 мг-нан жалғастырады. Емдеу аурудың қайталану мүмкіндігін азайту үшін 2 аптаға жалғастырылады.

Тіс протезін киюге байланысты атрофиялық оральді кандидозда әдетте 14 күн бойы тәулігіне бір рет 50 мг доза препаратты протезді өңдеуге арналған жергілікті антисептикалық шаралармен бірге тағайындайды.

Шырышты қабықтардың басқа кандидозды жұқпаларында (жыныс мүшелерінің кандидозын қоспағанда, төмендегіні қараңыз), мысалы, эзофагитте, инвазивтік емес бронх-өкпе жұқпаларында, кандидурияда, тері кандидозында емдеу ұзақтығы 14-30 күн болған кезде тиімді доза тәулігіне 50-100 мг құрайды.

ЖИТС-ке шалдыққан науқастарда алғашқы емдеудің толық курсын аяқтағаннан кейін орофарингеальді кандидоздың қайталануының алдын алу үшін Дифлюкан® аптасына бір рет 150 мг-нан тағайындалуы мүмкін.

4. Қынаптық кандидозда Дифлюканды® 150 мг дозада бір рет тағайындайды. Қынаптық кандидоздың алдын алу үшін препаратты айына бір рет 150 мг дозада қолдануға болады. Емдеу ұзақтығын әр адамға жеке белгілейді; ол 4 айдан 12 айға дейін өзгеріп отырады.
Кандидоздық баланитте Дифлюканды® ішке 150 мг дозада бір рет тағайындайды.
5. Қатерлі жаңа түзілімдері бар науқастарда зеңді жұқпаның алдын алу үшін Дифлюканның® ұсынылатын дозасы, зеңді жұқпаның пайда болу қаупінің дәрежесіне байланысты, тәулігіне бір рет 50-400 мг құрайды. Денеге таралған жұқпа қаупі жоғары болатын науқастар үшін, мысалы, айқын немесе ұзақ уақыт сақталатын нейтропениясы бар науқастарда, ұсынылатын доза тәулігіне бір рет 400 мг құрайды.

6. Тері микоздарында, табанның, тегіс терілердің, шап аймағының микоздарын қоса есептегенде, ұсынылатын доза аптасына бір рет 150 мг немесе тәулігіне бір рет 50 мг құрайды. Емделу ұзақтығы әдетте 2-4 апта, алайда табан микоздарында өте ұзағырақ емделуді (6 аптаға дейін) қажет етуі мүмкін.

Кебек тәрізді теміреткіде ұсынылатын доза 2 апта бойы аптасына бір рет 300 мг құрайды; кейбір науқастарға аптасына үшінші 300 мг доза қажет етіледі, ал кейбір науқастар үшін бір реттік 300-400 мг қабылдау жеткілікті болады. Емдеудің баламалы сызбасы препаратты 2-4 апта бойы тәулігіне бір рет 50 мг-нан қолдану болып табылады.

Онихомикозда ұсынылатын доза аптасына бір рет 150 мг құрайды. Емдеуді сау тырнақ пластинкасы толық пайда болғанша жалғастырған жөн. Қол және табан саусақтарында тырнақтың қайтадан өсуі үшін әдетте тиісінше 3-6 ай және 6-12 ай қажет болады. Алайда өсу жылдамдығы әртүрлі адамдарда, сондай-ақ науқастың жасына байланысты ауқымды шекте өзгеріп отырады. Ұзақ уақыт сақталған созылмалы жұқпаларды сәтті емдеуден кейін кейде тырнақ пішінінің өзгергені байқалады.

7. Терең эндемиялық микоздарда препаратты тәулігіне 200-400 мг дозада қолдану қажет болуы мүмкін. Емдеу ұзақтығы әр адамда жекелей белгіленеді.

Егде жастағы адамдарға қолданылуы
Бүйрек қызметінің жеткіліксіздігінің белгілері болмаған кезде препаратты әдеттегідей дозада тағайындайды.

Бүйрек қызметінің жеткіліксіздігі бар науқастарға қолданылуы
Бір реттік қабылдауда дозаны өзгерту қажет емес. Бүйрек қызметі бұзылған науқастарда препаратты көп рет қолданған кезде бастапқыда 50 мг-нан 400 мг-ға дейінгі екпінді дозаны енгізген жөн, содан кейін тәуліктік дозаны (көрсетіліміне қарай) келесі кестеге сай белгілейді:

Балаларға қолданылуы
Ересектердегіге ұқсас жұқпаларда емделу ұзақтығы клиникалық және микологиялық әсерлерге байланысты болады. Ересектерге арналған күн сайынғы ең жоғары доза балаларда арттырылмауы тиіс. Флуконазол күн сайын бір реттік дозада қабылданады. 6 және одан үлкен жастағыларда шырышты қабықтардың кандидозында Дифлюканның® дозасы дене салмағының әр кг-на шаққанда тәулігіне 3 мг құрайды. Тұрақты тепе-тең концентрацияға жылдам жету мақсатында алғашқы күні дене салмағының әр кг-на шаққанда 6 мг екпінді доза тағайындалуы мүмкін.

Денеге таралған кандидозды және криптококктік жұқпаларды емдеу үшін ұсынылатын доза аурудың ауырлығына байланысты дене салмағының әр кг-на шаққанда тәулігіне 6-12 мг құрайды.

Цитоуыттық химиялық ем немесе сәуле емін қабылдап жүрген, нейтропения салдарынан қауіпті топ деп саналатын, иммунитеті тапшы науқастарда зеңді жұқпалардың алдын алу үшін препаратты, индукцияланған нейтропенияның айқындылығына және сақталу ұзақтығына қарай, дене салмағының әр кг-на шаққанда тәулігіне 3-12 мг-нан тағайындайды.

Жүйелі диализдегі науқастар әрбір диализден кейін ұсынылған дозаның 100%-ын қабылдауы тиіс; диализ жасалмайтын күндері науқастар креатинин клиренсіне сәйкес келетін азайтылған доза қабылдауы тиіс.

Взаимодействие с лекарствами

Влияние других лекарственных препаратов на Дифлюкан®

Гидрохлоротиазид: одновременное применение гидрохлоротиазида и Дифлюкана* повышает концентрацию Дифлюкана® в плазме на 40%. Эффект этого увеличения не требует изменений дозировки Дифлюкана® у пациентов, получающих сопутствующие диуретики.

Рифампицин: одновременное применение Дифлюкана® и рифампицина приводит к 25% снижению AUC (площадь под кривой концентрация-время) и к 20% снижению периода полувыведения Дифлюкана®. У больных, получающих сопутствующую терапию рифампицином, необходимо увеличение дозы Дифлюкана®.

Влияние Дифлюкана® на другие лекарственные препараты

Дифлюкан® является мощным ингибитором изофермента цитохрома P450 (CYP) 2C9 и умеренным ингибитором фермента CYP3A4. Кроме взаимодействий, указанных ниже, существует риск повышения плазменных концентраций других соединений, метаболизирующихся ферментами CYP2C9 и CYP3A4 при одновременном применении с Дифлюканом®. Поэтому, следует проявлять осторожность при использовании этих комбинаций, а за больными необходим тщательный контроль. Фермент-ингибирующее действие Дифлюкана® сохраняется 4-5 дней после прекращения лечения Дифлюканом® из-за продолжительного периода полувыведения.

Альфентанил: при одновременной терапии с Дифлюканом® наблюдается снижение клиренса и объема распределения, а также удлинение T½ (периода полувыведения) альфентанила. Возможным механизмом действия является ингибирование Дифлюканом® фермента CYP3A4. Может потребоваться коррекция дозы альфентанила.

Амитриптилин, нортриптилин: Дифлюкан® усиливает действие амитриптилина и нортриптилина. 5-нортриптилин и/или S-амитриптилин могут быть измерены в начале комбинированной терапии и через неделю. Если необходимо, дозы амитриптилина/нортриптилина должны быть скорректированы.

Амфотерицин B: одновременное применение Дифлюкана® и амфотерицина B у инфицированных мышей с нормальным и ослабленным иммунитетом, показало следующие результаты: небольшое дополнительное противогрибковое действие при системных инфекциях, вызванных C. albicans, никакого взаимодействия при внутричерепной инфекции, вызванной Cryptococcus neoformans, антагонизм двух препаратов на системную инфекцию, вызванную A. fumigatus. Клинически значимые результаты, полученные в этом исследовании, неизвестны.

Антикоагулянты: Дифлюкан® повышает протромбиновое время (12%) при одновременном применении с варфарином. В постмаркетинговом исследовании, как и с другими азольными противогрибковыми препаратами, сообщалось об эпизодах кровотечения (гематомы, кровотечения из носа, желудочно-кишечные кровотечения, гематурия и мелена), связанные с увеличением протромбинового времени у больных, получавших Дифлюкан® одновременно с варфарином. Необходим тщательный контроль протромбинового времени у больных, принимающих антикоагулянты кумаринового ряда. Может потребоваться коррекция дозы варфарина.

Азитромицин: не было обнаружено никакого значимого фармакокинетического взаимодействия между Дифлюканом® и азитромицином.

Бензодиазепины (короткого действия): при одновременном применении с мидазоламом, Дифлюкан® приводит к существенному увеличению концентрации мидазолама и психомоторным эффектам. Этот влияние на мидазолам более выражено после перорального приема Дифлюкана®, чем после внутривенного введения. Если больным, получающим Дифлюкан®, требуется сопутствующая терапия бензодиазепинами, необходимо снижение дозы бензодиазепинов, а больных необходимо тщательно наблюдать.

Дифлюкан® повышает AUC триазолама (однократная доза) приблизительно на 50%, Cmax на 20-32% и t½ на 25-50 % , из-за ингибирования метаболизма триазолама. Может потребоваться коррекция дозы триазолама.

Карбамазепин: Дифлюкан® ингибирует метаболизм карбамазепина и повышает концентрацию последнего в сыворотке на 30%. Существует риск развития карбамазепиновой токсичности. Может потребоваться коррекция дозы карбамазепина в зависимости от измерений концентрации/ эффекта.

Блокаторы кальциевых каналов: некоторые антагонисты кальциевых каналов (нифедипин, исрадипин, амлодипин, верапамил и фелодипин) метаболизируются ферментом CYP3A4. Дифлюкан® может значительно повышать системное воздействие антагонистов кальциевых каналов. Рекомендуется частый мониторинг на побочное действие препаратов.

Флуконазол имеет потенциал повышения системного воздействия антагонистов канала кальция. Рекомендуется частый мониторинг нежелательных явлений.

Целекоксиб: во время сопутствующей терапии Дифлюканом® (200 мг в сутки) и целекоксибом (200 мг), Cmax и AUC целекоксиба увеличились на 68% и 134%, соответственно. Может потребоваться половина дозы целекоксиба в сочетании с Дифлюканом®.

Циклоспорин: Дифлюкан® значительно увеличивает концентрацию и AUC циклоспорина. Эта комбинация может быть использована путем снижения дозы циклоспорина в зависимости от его концентрации.

Циклофосфамид: комбинированная терапия циклофосфамида и Дифлюкана® приводит к повышению уровней билирубина и креатинина в сыворотке крови. Комбинация может быть использована до того, как появится риск увеличения уровней билирубина и креатинина в сыворотке крови.

Фентанил: Дифлюкан® значительно задерживает элиминацию фентанила. Повышенные концентрации фентанила могут привести к дыхательной недостаточности.

Галофантрин: Дифлюкан® может повысить концентрацию галофантрина в плазме из-за ингибирующего эффекта на CYP3A4.

Ингибиторы гидроксиметилглутарил-кофермента A-редуктазы (ГМГ-КоA-редуктазы): увеличивается риск развития миопатии и острого некроза скелетных мышц (рабдомиолиз), когда Дифлюкан® назначают одновременно с ингибиторами ГМГ-КоA-редуктазы, которые метаболизируются через CYP3A4, такие как аторвастатин и симвастатин, или через CYP2C9, такие как флувастатин. Если необходима сопутствующая терапия, больной должен наблюдаться на появление симптомов миопатии и рабдомиолиза, а также должен проводиться контроль уровня креатинкиназы. Прием ингибиторов ГМГ-КоA-редуктазы следует прекратить, если наблюдается значительное повышение уровня креатинкиназы, или если диагностирована или подозревается развитие миопатии / рабдомиолиза.

Лозартан: Дифлюкан® ингибирует метаболизм лосартана к его активному метаболиту (Е-31 74), который отвечает за большую часть антагонизма рецепторов ангиотензина II, который происходит во время лечения Лозартаном. Больные должны постоянно контролировать артериальное давление.

Метадон: Дифлюкан® может повысить концентрации метадона в сыворотке крови. Может потребоваться коррекция дозы метадона.

Нестероидные противовоспалительные препараты (НПВП): Cmax и AUC флурбипрофена увеличиваются на 23% и 81%, соответственно, при одновременном назначении с Дифлюканом® по сравнению с монотерапией флурбипрофеном. Аналогичным образом, Cmax и AUC фармакологически активного изомера [S-(+)-ибупрофен] были увеличены на 15% и 82%, соответственно, когда Дифлюкан® назначался одновременно с рацемической смесью ибупрофена (400 мг) по сравнению с монотерапией последнего.

Дифлюкан® может усилить системное воздействие других НПВП, которые метаболизируются посредством CYP2C9 (например, напроксен, лорноксикам, мелоксикам, диклофенак). Рекомендуется частый мониторинг на побочное действие и токсичность, связанную с НПВП. Может потребоваться коррекция дозы НПВП.

Пероральные контрацептивы: не было отмечено никакого существенного влияния дозы Дифлюкана® 50 мг на уровень гормонов, в то время как при суточной дозе 200мг, AUC (площади под кривой концентрация-время) этинилэстрадиола и левоноргестрела были увеличены на 40% и 24%, соответственно. Таким образом, многократное применение Дифлюкана® в таких дозах вряд ли может оказать влияние на эффективность комбинированных пероральных противозачаточных препаратов.

Фенитоин: Дифлюкан® ингибирует печеночный метаболизм фенитоина. При одновременном приеме, должны проверяться уровни концентрации фенитоина в сыворотке крови, чтобы избежать фенитоиновой токсичности.

Преднизон: больные, находящиеся на длительном лечении Дифлюканом® и преднизоном должны контролироваться на развитие недостаточности коры надпочечников после отмены приема Дифлюкана®.

Рифабутин: одновременное применение с Дифлюканом® приводит к повышению уровней рифабутина в сыворотке крови до 80%. Сообщалось о случаях развития увеита у больных, которым одновременно назначали Дифлюкан® и рифабутин. Необходим тщательный контроль состояния больных, получающих рифабутин и Дифлюкан® одновременно.

Саквинавир: Дифлюкан® увеличивает AUC саквинавира примерно на 50%, Cmax примерно на 55% и уменьшает клиренс саквинавира примерно на 50% за счет ингибирования печеночного метаболизма саквинавира посредством CYP3A4 и ингибирования Р-гликопротеина. Может потребоваться коррекция дозы саквинавира.

Сиролимус: Дифлюкан® увеличивает плазменную концентрацию сиролимуса, предположительно, путем ингибирования метаболизма сиролимуса посредством CYP3A4 и Р-гликопротеина. Эта комбинация может использоваться при коррекции дозы сиролимуса в зависимости от измерений эффекта/концентрации.

Сульфонилмочевина: Дифлюкан® удлиняет период полувыведения из сыворотки при одновременном приеме пероральных препаратов сульфонилмочевины (например, хлорпропамид, глибенкламид, глипизид, толбутамид). Рекомендуется частый контроль глюкозы крови и соответствующее уменьшение дозы сульфонилмочевины.

Такролимус: Дифлюкан® может повысить сывороточные концентрации такролимуса при пероральном приеме до 5 раз за счет ингибирования метаболизма такролимуса в кишечнике посредством CYP3A4. Не было обнаружено никаких существенных фармакокинетических изменений при внутривенном введении такролимуса. Увеличение уровня такролимуса было связано с нефротоксичностью. Дозировка перорального такролимуса должна быть снижена в зависимости от концентрации препарата.

Теофиллин: прием Дифлюкана® по 200 мг в течение 14 дней приводит к снижению средней скорости клиренса теофиллина на 18%. Необходимо тщательно наблюдать больных, принимающих Дифлюкан® и теофиллин в высоких дозах, или больных с повышенным риском токсического действия теофиллина, с целью своевременного выявления симптомов передозировки теофиллина; при их появлении терапию следует изменить соответствующим образом.

Алкалоид Барвинка: Дифлюкан® может повысить плазменные уровни алкалоида барвинка (например, винкристин и винбластин) и привести к нейротоксичности, из-за ингибирующего действия на CYP3A4.

Витамин А: Эту комбинацию можно использовать, но пациентов следует наблюдать с целью выявления побочных эффектов, связанных с ЦНС.

Зидовудин: Дифлюкан® увеличивает Cmax и AUC зидовудина на 84% и 74%, соответственно, из-за приблизительно 45% снижения клиренса зидовудина при пероральном приеме. Период полувыведения зидовудина удлиняется приблизительно на 128% после комбинированной терапии с Дифлюканом®. Больные, получающие эту комбинацию должны наблюдаться с целью выявления побочных реакций, связанных с приемом зидовудина. Может потребоваться уменьшение дозы зидовудина.

Тофаситиниб: воздействие повышается при совместном приеме тофаситиниба с лекарствами, которые приводят как к среднему ингибированию CYP3А4 так и сильному ингибированию CYP2С9 (флуконазол).

Вориконазол (ингибитор CYP2C9, CYP2C19 и CYP3A4): одновременное применение перорального вориконазола (400 мг каждые 12 часов в 1 день, затем 200 мг каждые 12 часов в течение 2,5 дней) и перорального Дифлюкана® (400 мг в 1-й день, затем 200 мг каждые 24 часа в течение 4 дней) привело к увеличению концентрации и AUC вориконазола в среднем на 57% (90% C1: 20%, 107%) и 79% (90% CI: 40%, 128%), соответственно. Одновременное назначение вориконазола и Дифлюкана® в любой дозе не рекомендуется.

Исследования взаимодействия пероральных форм Дифлюкана® при его одновременном приеме с пищей, циметидином, антацидами, а также после тотального облучения тела для пересадки костного мозга показали, что эти факторы не оказывают клинически значимого влияния на всасывание Дифлюкана®.

Исследования о взаимодействии Дифлюкана® с другими лекарствами еще не были проведены, но такие взаимодействия могут возникнуть.
Басқа дәрілік препараттардың Дифлюканға® ықпалы

Гидрохлоротиазид: гидрохлоротиазид пен Дифлюканды® бір мезгілде қолдану плазмадағы Дифлюканның® концентрациясын 40%-ға арттырады. Осы ұлғаюдың әсері қосымша диуретиктер қабылдап жүрген емделушілерде Дифлюканның® дозасын өзгертуді қажет етпейді.

Рифампицин: Дифлюкан® мен рифампицинді бір мезгілде қолдану Дифлюканның® AUC мәнінің (концентрация-уақыт қисығы астындағы аудан) 25%-ға төмендеуіне және жартылай шығарылу кезеңінің 20%-ға төмендеуіне әкеледі. Рифампицинмен қатарласа ем қабылдап жүрген науқастарда Дифлюканның® дозасын арттыру қажет.

Дифлюканның® басқа дәрілік препараттарға ықпалы

Дифлюкан® P450 (CYP) 2C9 цитохромы изоферментінің күшті тежегіші және CYP3A4 ферментінің орташа тежегіші болып табылады. Төменде көрсетілген өзара әрекеттесулерден басқа, Дифлюканмен® бір мезгілде қолданғанда, CYP2C9 және CYP3A4 ферменттерімен метаболизденетін басқа да қосылыстардың плазмалық концентрацияларының жоғарылау қаупі бар. Сондықтан осы біріктірілімдерді пайдаланғанда сақтық танытқан және науқастарды мұқият бақылауға алған жөн. Дифлюканның® фермент-тежегіш әсері, жартылай шығарылу кезеңінің ұзаруына байланысты, Дифлюканмен® емдеуді тоқтатқаннан кейін 4-5 күн сақталады.

Альфентанил: Дифлюканмен® бір мезгілде емдегенде, альфентанил клиренсі мен таралу көлемінің төмендегені, сондай-ақ T½-нің (жартылай шығарылу кезеңі) ұзарғаны байқалады. Әсерінің ықтимал механизмі Дифлюканмен® CYP3A4 ферментінің тежелуі болып табылады. Альфентанилдің дозасын түзету қажет болуы мүмкін.

Амитриптилин, нортриптилин: Дифлюкан® амитриптилин мен нортриптилиннің әсерін күшейтеді. 5-нортриптилин және/немесе S-амитриптилин біріктіріп емдеудің басында және бір аптадан соң өлшенуі мүмкін. Егер қажет болса, амитриптилиннің/нортриптилиннің дозалары түзетілуі тиіс.

Амфотерицин В: иммунитеті қалыпты және әлсіреген, жұқпа жұқтырған тышқандарда Дифлюкан® және амфотерицин В бір мезгілде қолдану келесі нәтижелерді көрсетті: C. аlbicans әсерінен болған жүйелік жұқпаларда зеңге қарсы аздаған қосымша әсерін, Cryptococcus neoformans әсерінен туындаған бассүйекішілік жұқпаларда ешқандай да өзара әрекеттесудің болмауын, A. fumigatus әсерінен туындаған жүйелік жұқпаға екі препараттың антогонизмін. Осы зерттеулерден алынған клиникалық маңызды нәтижелер белгісіз.

Антикоагулянттар: Варфаринмен бір мезгілде қолданғанда, Дифлюкан® протромбин уақытын арттырады (12%). Зеңге қарсы басқа да азольді препараттар сияқты, постмаркетингтік зерттеулерде Дифлюканды® варфаринмен бір мезгілде қабылдаған науқастарда протромбин уақытының ұлғаюымен байланысты қан кету (гематома, мұрыннан қан кету, асқазан-ішектен қан кету, гематурия және мелена) көріністері жөнінде мәлімделді. Кумарин қатарындағы антикоагулянттарды қабылдап жүрген науқастарда протромбин уақыты мұқият бақылануы қажет. Варфариннің дозасын түзету қажет болуы мүмкін.

Азитромицин: Дифлюкан® және азитромицин арасында ешқандай да маңызды фармакокинетикалық өзара әрекеттесулер байқалған жоқ.

Бензодиазепиндер (әсері қысқа): мидазоламмен бір мезгілде қолданғанда, Дифлюкан® мидазоламның концентрациясының елеулі артуына және психомоторлық әсерлерге әкеледі. Мидазоламға осы ықпалы, көктамыр ішіне енгізуге қарағанда, Дифлюканды® пероральді түрде қабылдаудан соң едәуір айқын болады. Егер Дифлюканды® қабылдап жүрген науқастарға, бензодиазепиндермен қатарластыра ем жүргізу қажет болса, бензодиазепиндердің дозасын төмендету, ал науқастарды мұқият бақылауға алу керек.

Триазолам метаболизмінің тежелуіне байланысты, Дифлюкан® триазоламның (бір реттік доза) AUC мәнін шамамен 50%-ға, Cmax мәнін 20-32%-ға және t½ мәнін 25-50%-ға арттырады. Триазоламның дозасын түзету қажет етілуі мүмкін.

Карбамазепин: Дифлюкан® карбамазепиннің метаболизмін тежеп, соңғысының сарысудағы концентрациясын 30%-ға артырады. Карбамазепиндік уыттылықтың пайда болу қаупі бар. Концентрациясының/әсерінің өлшенуіне қарай, карбамазепиннің дозасын түзету қажет болуы мүмкін.

Кальций өзекшелерінің блокаторлары: кальций өзекшелерінің кейбір антогонистері (нифедипин, исрадипин, амлодипин, верапамил және фелодипин) CYP3A4 ферментімен метаболизденеді. Дифлюкан® кальций өзекшелері антогонистерінің жүйелік әсерін едәуір арттыруы мүмкін. Препараттардың жағымсыз әсеріне жиі мониторинг жүргізу керек.

Флуконазолда кальций өзекшелері антагонистерінің жүйелік әсерін арттыру потенциалы бар. Жағымсыз құбылыстарына мониторингті жиі жүргізу керек.

Целекоксиб: Дифлюканмен® (тәулігіне 200 мг) және целекоксибпен (200 мг) қатарластыра емдеу кезінде, целекоксибтің Cmax және AUC мәндері тиісінше 68%-ға және 134%-ға артты. Дифлюканмен® біріктіргенде целекоксиб дозасының жартысы қажет болуы мүмкін.

Циклоспорин: Дифлюкан® циклоспориннің концентрациясы мен AUC мәнін едәуір арттырады. Бұл біріктірілім циклоспориннің дозасын оның концентрациясына байланысты төмендету арқылы пайдаланылуы мүмкін.

Циклофосфамид: циклофосфамид пен Дифлюканды® біріктіріп емдеу қан сарысуында билирубин мен креатинин деңгейлерінің жоғарылауына әкеледі. Біріктірілім қан сарысуында билирубин мен креатинин деңгейлерінің ұлғаю қаупі пайда болғанға дейін пайдаланылуы мүмкін.

Фентанил: Дифлюкан® фентанилдың элиминациясын едәуір кідіртеді. Фентанилдың жоғары концентрациялары тыныс қызметінің жеткіліксіздігіне әкелуі мүмкін.

Галофантрин: Дифлюкан® CYP3A4-ті тежеу әсеріне байланысты, плазмадағы галофантриннің концентрациясын арттыруы мүмкін.

A-редуктазаның гидроксиметилглутарил-коферментінің (ГМГ-КоA-редуктазаның) тежегіштері: Дифлюканды® аторвастатин мен симвастатин сияқты CYP3A4 арқылы немесе флувастатин сияқты CYP2C9 арқылы метаболизденетін ГМГ-КоA-редуктаза тежегіштерімен бір мезгілде тағайындағанда, миопатия мен қаңқа бұлшықеттерінің жедел некрозының (рабдомиолиз) пайда болу қаупі ұлғаяды. Егер қатарластыра жүргізілетін ем қажет болса, науқас миопатия мен рабдомиолиз симптомдарының пайда болғанын анықтау үшін бақылауда болуы, сондай-ақ креатинкиназаның деңгейіне бақылау жүргізілуі тиіс. Егер креатинкиназаның деңгейі едәуір артқаны байқалса немесе миопатияның / рабдомиолиздің пайда болғаны анықталса немесе оған күдік пайда болса, ГМГ-КоA-редуктаза тежегіштерін қабылдауды тоқтатқан жөн.

Лозартан: Дифлюкан® Лозартанмен емделу кезінде ангиотензин II-нің рецепторлары антогонизмінің басым бөлігіне жауап беретін белсенді метаболитіне (Е-31 74) лозартанның метаболизмін тежейді. Науқастар артериялық қысымды ұдайы қадағалап отыруы тиіс.

Метадон: Дифлюкан® қан сарысуындағы метадонның концентрациясын арттыруы мүмкін. Метадонның дозасын түзету қажет болуы мүмкін.

Қабынуға қарсы стероидты емес препараттар (ҚҚСП): Дифлюканмен® бір мезгілде тағайындағанда, флурбипрофен монотерапиясымен салыстырғанда, флурбипрофеннің Cmax және AUC мәндері тиісінше 23%-ға және 81%-ға артады. Осылайша, Дифлюкан® ибупрофеннің рацемиялық қоспасымен (400 мг) бір мезгілде тағайындалғанда, соңғысының монотерапиясымен салыстырғанда, фармакологиялық тұрғыдан белсенді изомердің [S-(+)-ибупрофен] Cmax және AUC мәндері тиісінше 15%-ға және 82%-ға артты.

Дифлюкан® CYP2C9 арқылы метаболизденетін басқа да ҚҚСП-ң (мысалы, напроксен, лорноксикам, мелоксикам, диклофенак) жүйелік әсерін күшейтуі мүмкін. ҚҚСП-мен байланысты жағымсыз әсері мен уыттылығына мониторингті жиі жүргізу керек. ҚҚСП-ның дозасын түзету қажет болуы мүмкін.

Пероральді контрацептивтер: Дифлюканның® 50 мг-дық дозасының гормондардың дозасына ешқандай да елеулі әсері білінген жоқ, тәуліктік 200 мг доза кезіндегідей, этинилэстрадиол мен левоноргестрелдың AUC (концентрация-уақыт қисығы астындағы аудан) мәні тиісінше 40%-ға және 24%-ға артты. Осылайша, Дифлюканды® осындай дозаларда көп рет қолданудың ұрықтануға қарсы біріктірілген пероральді препараттардың тиімділігіне әсер етуі екіталай.

Фенитоин: Дифлюкан® фенитоиннің бауырлық метаболизмін тежейді. Бір мезгілде қабылдағанда, фенитоинмен уыттануға жол бермеу үшін, қан сарысуындағы фенитоин концентрациясының деңгейлері тексерілуі тиіс.

Преднизон: Дифлюкан® және преднизонмен ұзақ емделіп жүрген науқастар Дифлюканды® қабылдауды тоқтатқан соң бүйрекүсті безі қабығы қызметінің жеткіліксіздігінің пайда болуына қатысты бақылануы тиіс.

Рифабутин: Дифлюканмен® бір мезгілде қолдану қан сарысуында рифабутин деңгейінің 80%-ға артуына әкеледі. Дифлюкан® мен рифабутин бір мезгілде тағайындалған науқастарда увеиттің пайда болу жағдайлары мәлімделді. Рифабутин мен Дифлюканды® бір мезгілде қабылдап жүрген науқастардың жағдайын мұқият бақылап отыру қажет.

Саквинавир: Дифлюкан® CYP3A4 арқылы саквинавирдің бауыр метаболизмінің тежелуі және Р-гликопротеиннің тежелуі есебінен, саквинавирдің AUC мәнін шамамен 50%-ға, Cmax мәнін шамамен 55%-ға арттырады және саквинавирдің клиренсін шамамен 50%-ға азайтады. Саквинавирдің дозасын түзету қажет болуы мүмкін.

Сиролимус: Дифлюкан®, болжам бойынша, CYP3A4 және Р-гликопротеин арқылы сиролимустың метаболизмін тежеу жолымен сиролимустың плазмалық концентрациясын арттырады. Бұл біріктірілім әсерінің / концентрациясының өлшемдеріне байланысты, сиролимустың дозасын түзету кезінде пайдаланылуы мүмкін.

Сульфонилмочевина: Дифлюкан® сульфонилмочевинаның пероральді препараттарын (мысалы, хлорпропамид, глибенкламид, глипизид, толбутамид) бір мезгілде қабылдағанда қан сарысуынан жартылай шығарылу кезеңін ұзартады. Қан глюкозасын жиі бақылау және сульфонилмочевинаның дозасын тиісінше азайту керек.

Такролимус: пероральді түрде қабылдағанда, CYP3A4 арқылы ішекте такролимус метаболизмінің тежелуі есебінен, Дифлюкан® такролимустың сарысулық концентрациясын 5 есеге дейін арттыруы мүмкін. Такролимусты көктамыр ішіне енгізгенде, ешқандай елеулі фармакокинетикалық өзгерулер байқалған жоқ. Такролимус деңгейін арттыру нефроуыттылықпен байланысты. Такролимустың пероральді дозасы препараттың концентрациясына байланысты төмендетілуі тиіс.

Теофиллин: Дифлюканды® 200 мг-нан 14 күн бойы қабылдау теофиллин клиренсінің орташа жылдамдығының 18%-ға төмендеуіне әкеледі. Теофилиннің артық дозалану симптомдарын дер кезінде айқындау мақсатында, Дифлюкан® мен теофиллинді жоғары дозаларда қабылдап жүрген науқастарды, немесе теофиллиннің уытты әсерінің қаупі жоғарылаған науқастарды мұқият бақылау қажет; осы симптомдар пайда болған жағдайда емдеуді тиісінше өзгерткен жөн.

Қабыршөп алкалоиды: Дифлюкан® қабыршөп алкалоидының (мысалы, винкристин және винбластин) плазмалық деңгейін арттыруы және, CYP3A4-ны тежеу әсеріне байланысты, нейроуыттылыққа әкелуі мүмкін.

А витамині: Осы біріктірілімді пайдалануға болады, бірақ ОЖЖ-мен байланысты жағымсыз әсерлерді анықтау мақсатында, емделушілерді бақылауға алған жөн.

Зидовудин: пероральді түрде қабылдағанда зидовудин клиренсінің шамамен 45%-ға төмендеуіне байланысты, Дифлюкан® зидовудиннің Cmax және AUC мәндерін тиісінше 84%-ға және 74%-ға арттырады. Зидовудиннің жартылай шығарылу кезеңі Дифлюканмен® біріктіріп емдегеннен кейін шамамен 128%-ға ұзарады. Зидовудинді қабылдауға байланысты жағымсыз реакцияларды анықтау мақсатында, осы біріктірілімді қабылдап жүрген науқастар бақылауға алынуы тиіс. Зидовудиннің дозасын азайту қажет болуы мүмкін.

Тофаситиниб: тофаситинибті CYP3А4-тің орташа тежелуіне де, сондай-ақ CYP2С9-дың тежелуіне де әкелетін препараттармен (флуконазол) бірге қабылдағанда әсері жоғарылайды.

Вориконазол (CYP2C9, CYP2C19 және CYP3A4 тежегіштері): пероральді түрде вориконазолды (1-ші күні әрбір 12 сағат сайын 400 мг, содан кейін 2,5 күн бойы әрбір 12 сағат сайын 200 мг) және пероральді түрде Дифлюканды® (1-ші күні 400 мг, содан кейін 4 күн бойы әрбір 24 сағат сайын 200 мг) бір мезгілде қолдану вориканозолдың концентрациясы мен AUC мәнін орта есеппен тиісінше 57%- (90% C1: 20%, 107%) және 79%-ға (90% CI: 40%, 128%) арттырды. Вориконазолды және Дифлюканды® кез келген дозада бір мезгілде тағайындауға болмайды.

Дифлюканның® пероральді түрінің өзара әрекеттесуіне жүргізілген зерттеулер оны аспен, циметидинмен, антацидтермен бір мезгілде қолданғанда, сондай-ақ сүйек кемігін ауыстыру үшін тотальді түрде сәулелендіргеннен кейін бұл факторлардың Дифлюканның® сіңуіне клиникалық тұрғыдан маңызды ықпал етпейтіндігін көрсетті.

Дифлюканның® басқа дәрілік заттармен өзара әрекеттесуіне зерттеулер әлі жүргізілген жоқ, бірақ мұндай өзара әрекеттесулер болуы мүмкін.

Передозировка дифлюканом в капсулах

Симптомы: усиление побочных действий препарата, сопровождавшихся галлюцинациями и параноидальным поведением.

Лечение - симптоматическое (в том числе поддерживающие меры и промывание желудка).

Дифлюкан® выводится, в основном, с мочой, поэтому форсированный диурез может ускорить выведение препарата.

Сеанс гемодиализа длительностью 3 ч снижает уровень Дифлюкана® в плазме примерно на 50%.
Симптомдары: препараттың елестеулермен және параноидальді мінез-құлықпен қатарласа жүретін жағымсыз әсерлерінің күшеюі.

Емдеу – симптоматикалық (соның ішінде демеуші шаралар және асқазанды шаю)

Дифлюкан®, негізінен, несеппен бірге шығарылады, сондықтан несептің шығарылуын жеделдету препараттың шығарылуын шапшаңдатуы мүмкін.

Сеансы 3 сағаттық гемодиализ Дифлюканның® плазмадағы деңгейін шамамен 50-ға төмендетеді.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Фармакокинетика флуконазола сходна при внутривенном (в/в) введении и при приеме внутрь.

После приема внутрь Дифлюкан® хорошо всасывается, общая биодоступность - 90%. Одновременный прием пищи не влияет на всасывание препарата при приеме внутрь. Концентрация в плазме достигает пика через 0,5-1,5 ч после приема Дифлюкана® натощак. Концентрация в плазме пропорциональна дозе.

После приема внутрь флюконазол хорошо всасывается и плазменные уровни (и системная биодоступность) составляют более 90 % уровней достигнутых после внутривенного введения.

Уровень равновесной концентрации 90% достигается к 4-5 дню после начала терапии (при многократном приеме препарата один раз в сутки).

Прием ударной дозы в 1-й день, в 2 раза превышающей среднюю суточную дозу, позволяет достичь концентрации (Css) 90% ко 2-му дню. Кажущийся объем распределения (Vd) приближается к общему содержанию воды в организме. Связывание с белками плазмы крови низкое (11-12%).

Флуконазол хорошо проникает во все жидкости организма. Уровни флуконазола в слюне и мокроте сходны с его концентрациями в плазме крови. У больных грибковым менингитом уровни флуконазола в спинномозговой жидкости составляют около 80% от его уровней в плазме крови.

В роговом слое, эпидермисе и потовой жидкости достигаются высокие концентрации, которые превышают сывороточные. Флуконазол накапливается в роговом слое. При приеме в дозе 50 мг 1 раз/сут концентрация флуконазола через 12 дней составила 73 мкг/г, а через 7 дней после прекращения лечения - только 5.8 мкг/г. При приеме в дозе 150 мг 1 раз/нед. концентрация флуконазола в роговом слое на 7-й день составляла 23.4 мкг/г, а через 7 дней после приема второй дозы – 7.1 мкг/г.

Концентрация флуконазола в ногтях после 4-месячного применения в дозе 150 мг 1 раз/нед. составила 1.8 мкг/г в пораженных ногтях; через 6 мес после завершения терапии флуконазол, по-прежнему, определялся в ногтях.

Препарат выводится, в основном, почками; примерно 80% введенной дозы обнаруживается в моче в неизмененном виде. Клиренс Дифлюкана® пропорционален клиренсу креатинина. Циркулирующие метаболиты не обнаружены.

Период полувыведения - длительный (30 часов).

Длительный T1/2 из плазмы крови позволяет принимать флуконазол однократно при вагинальном кандидозе и 1 раз/сут. или 1 раз/нед. при других показаниях.

Фармакокинетика в особых клинических случаях

У детей были выявлены следующие фармакокинетические параметры флуконазола:

Недоношенным детям (около 28 недель развития) флуконазол вводили в/в в дозе 6 мг/кг каждый 3-й день до введения максимум 5 доз в то время, пока дети оставались в отделении интенсивной терапии (ОИТ). Средний T1/2 составил 74 ч в 1-й день, с уменьшением на 7-й день, в среднем, до 53 ч и на 13-й день, в среднем, до 47 ч (в пределах 27-68 ч).

Значения AUC составляли 271 мкг×ч/мл в 1-й день, затем увеличивались до 490 мкг×ч/мл на 7-й день и снизились в среднем до 360 мкг×ч/мл к 13-му дню.

Vd составил 1183 мл/кг в 1-й день, затем увеличился, в среднем, до 1184 мл/кг на 7-й день и до 1328 мл/кг - на 13-й день.

У пожилых пациентов (65 лет и старше)
Значения фармакокинетических параметров у пожилых пациентов выше, чем у молодых пациентов. Совместный прием с диуретиками незначительно изменил AUC или Cmax. Кроме того значения клиренса креатинина (74 мл/мин), процента лекарства восстановленного в неизменном виде в моче (0-24 часа, 22%) и почечного клиренса флюконазола (0.124 мл/мин/кг) для пожилых больных были обычно ниже чем, те же значения у молодых. Более высокие значения фармакокинетических параметров у пожилых пациентов, принимающих флуконазол, вероятно, связаны с пониженной почечной функцией, характерной для пожилого возраста.
Флуконазолдың фармакокинетикасы көктамыр ішіне (к/і) және ішке қабылдағанда ұқсас болады.

Ішке қабылдағаннан кейін Дифлюкан® жақсы сіңеді, жалпы биожетімділігі - 90. Аспен бір мезгілде қабылдау оны ішке қабылдаған кезде препараттың сіңуіне ықпалын тигізбейді. Плазмадағы концентрациясының шыңына Дифлюканды® аш қарынға қабылдағаннан кейін 0,5-1,5 сағаттан соң жетеді. Плазмадағы концентрациясы дозаға пропорционалды. Ішке қабылдағаннан кейін флуконазол жақсы сіңеді және плазмалық деңгейлері (жүйелік биожетімділігі де) көктамыр ішіне енгізгеннен кейін қол жеткен деңгейдің 90%-нан астамын құрайды.

Тепе-теңдік концентрация деңгейіне емдеуді бастағаннан кейін (препаратты тәулігіне бір рет бірнеше рет қабылдағанда) 4-5 күнде 90%-ға жетеді.

Орташа тәуліктік дозадан 2 есеге жоғары екпінді дозаны 1-ші күні қабылдау 2-ші күні 90% (Css) концентрацияға жетуге мүмкіндік береді. Болжаммен алынған таралу көлемі (Vd) организмдегі судың жалпы көлеміне жақындайды. Плазма ақуыздарымен байланысуы төмен (11-12%).

Флуконазол организмнің сұйықтығына жақсы өтеді. Флуконазолдың сілекейдегі және қақырықтағы деңгейлері оның қан плазмасындағы концентрацияларына ұқсас. Зеңді менингиті бар науқастарда жұлын сұйықтығындағы флуконазол деңгейі оның қан плазмасындағы деңгейінің 80%-ға жуығын құрайды.

Мүйізді қабықта, эпидермисте және тер сұйықтығында сарысулық концентрациядан асатын жоғары концентрацияларға жетеді. Флуконазол мүйізді қабықта жиналады. Тәулігіне 1 рет 50 мг дозада қабылдағанда флуконазолдың концентрациясы 12 күннен кейін 73 мкг/г, ал емдеуді тоқтатқаннан кейін 7 күннен соң тек 5.8 мкг/г құрайды. Аптасына 1 рет 150 мг дозада қолданғанда мүйізді қабықтағы флуконазолдың концентрациясы 7-ші күні 23.4 мкг/г, ал екінші дозаны қабылдағаннан кейін 7 күннен соң 7.1 мкг/г құрайды.

Аптасына 1 рет 150 мг дозада 4 ай қолданғаннан кейін тырнақтардағы флуконазолдың концентрациясы зақымданған тырнақтарда 1.8 мкг/г; флуконазолмен емдеуді аяқтағаннан кейін 6 айдан соң, әдеттегідей, тырнақтардан анықталды.

Препарат, негізінен, бүйректер арқылы шығарылады; енгізілген дозаның шамамен 80%-ы несептен өзгермеген күйінде табылады. Дифлюкан® клиренсі креатинин клиренсіне пропорционалды. Айналымдағы метаболиті табылған жоқ.

Жартылай шығарылу кезеңі – ұзақ (30 сағат).

Қан плазмасынан T1/2 ұзақ болуы флуконазолды қынаптық кандидозда бір рет және басқа көрсетілімдерде тәулігіне 1 рет немесе аптасына 1 рет қабылдауға мүмкіндік береді.

Ерекше клиникалық жағдайдағы фармакокинетикасы

Балаларда флуконазолдың келесі фармакокинетикалық параметрлері анықталды:

Күні жетпей туған балаларда (дамуы 28 аптаға жуық) флуконазол, қарқынды емдеу бөлімінде (ҚЕБ) жатқан кезде ең жоғары 5 дозаға дейін енгізілгенше, әрбір 3-ші күні к/і 6 мг/кг дозада енгізілді. Орташа T1/2 1-ші күні 74 сағат болды, 7-ші күні, орта есеппен 53 сағатқа дейін және 13-ші күні орта есеппен 47 сағатқа дейін (27-68 сағат шегінде) азайды.

AUC мәндері 1-ші күні 271 мкг×с/мл құрады, содан кейін 7-ші күні 490 мкг×с/мл-ге дейін артты және 13-ші күні орта есеппен 360 мкг×с/мл-ге дейін төмендеді.

Vd 1-ші күні 1183 мл/кг құрады, содан кейін 7-ші күні орта есеппен 1184 мл/кг дейін және 13-ші күні 1328 мл/кг дейін артты.

Егде жастағы (65 жас және одан үлкен) емделушілерде
Егде жастағы емделушілерде фармакокинетикалық параметрлердің мәні жас емделушілердегіден жоғары. Диуретиктермен бірге қабылдау AUC немесе Cmax. аздап өзгертті. Бұдан басқа, креатинин клиренсінің мәндері (74 мл/мин), несептегі өзгермеген күйінде қалпына келген дәрінің пайызы (0-24 сағат, 22%) және флуконазолдың бүйректік клиренсі (0.124 мл/мин/кг) егде науқастарда жастардағы мәндерінен әдетте төмен болды. Флуконазол қабылдап жүрген егде жастағы емделушілерде фармакологиялық параметрлердің өте жоғары мәндері егде жастағыларға тән бүйрек қызметінің төмендеуімен байланысты болуы мүмкін.

Фармакодинамика

Дифлюкан® обладает высокой специфичностью в отношении грибковых ферментов, зависимых от цитохрома Р - 450.

Дифлюкан®, триазольное противогрибковое средство, является мощным селективным ингибитором синтеза стеролов в клетке грибов.

Дифлюкан® проявляет активность при оппортунистических микозах, в т.ч. вызванных Candida spp., включая генерализованный кандидоз; Cryptococcus neoformans, включая внутричерепные инфекции; Microsporum spp. и Trychoptyton spp. Установлена также активность флуконазола при эндемических микозах, включая инфекции, вызванные Blastomyces dermatitidis, Coccidioides immitis, включая внутричерепные инфекции, и Histoplasma capsulatum.

Терапия Дифлюканом® по 50 мг/сут. в течение до 28 суток не влияла на концентрацию тестостерона в плазме у мужчин или концентрацию стероидов у женщин детородного возраста.
Дифлюканның® Р 450 цитохромына тәуелді зеңді ферменттерге қатысты өзіне тән ерекшелігі жоғары.

Дифлюкан®, зеңге қарсы триазольді дәрі, саңырауқұлақ жасушаларындағы стеролдар синтезінің күшті іріктелген тежегіші болып табылады.

Дифлюкан® оппортунистік микоздарда, соның ішінде Candida spp. әсерінен болған, денеге жайылған кандидозды қоса есептегенде; Cryptococcus neoformans, бассүйекішілік жұқпаларды қоса есептегенде; Microsporum spp. және Trychoptyton spp. әсерлерінен болғанда белсенділік танытады. Сондай-ақ флуконазолдың белсенділігі эндемиялық микоздарда, Blastomyces dermatitidis туындаған жұқпаларды қоса есептегенде, Coccidioides immitis, бассүйекішілік жұқпаларды қоса есептегенде, және Histoplasma capsulatum әсерінен болған жұқпаларда да анықталды.

28 тәулікке дейін тәулігіне 50 мг Дифлюканмен® емдеу еркектерде плазмадағы тестостерон концентрациясына немесе бала көтере алатын жастағы әйелдерде стероидтардың концентрациясына ықпалын тигізген жоқ.

Упаковка и форма выпуска

По 7 капсул (для дозировки 50 мг) или по 1 капсуле (для дозировки 150 мг) в блистер из прозрачного поливинилхлорида или белого непрозрачного поливинилхлорида/поливинилдихлорида и фольги алюминиевой. По 1 блистеру вместе с инструкцией по применению на государственном и русском языках помещают в картонную пачку.
Поливинилхлоридтен және алюминий фольгадан жасалған блистерде 7 капсуладан (50 мг доза үшін) немесе 1 капсуладан (150 мг доза үшін). 1 блистер медицинада қолданылуы жөнінде мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон пәшкеге салынған.